Fic Jurassic world : What if we love ถ้าพวกเรารักกัน (4)

                              ... ในบางครั้ง สัญชาตญาณ ไม่จำเป็นต้องมีแค่เฉพาะพวกสัตว์เท่านั้น  แต่ทว่า มนุษย์เองก็มีสิ่งที่เรียกว่าสัญชาตญาณเช่นกัน…

                ...ในบางครั้ง การกระทำของมนุษย์ก็โหดร้ายป่าเถื่อน และต่ำช้าเสียยิ่งกว่าสัตว์ป่า...

                      ...แล้วสิ่งใดกันที่แบ่งแยกระหว่างมนุษย์กับสัตว์ป่า

                      ... ถ้าเส้นขั้นบางๆระหว่างมนุษย์และสัตว์ป่าหายไป...ผลที่ตามมาจะเป็นสิ่งใด...ระหว่างอสูรร้ายหรือเทพ...

โดย : นักวิทยาศาสตร์ผู้ไร้นาม

++++++++++++++++++++++

                    การวิ่งไล่จับกับสัตว์โลกก่อนประวัติศาสตร์ไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก โดยเฉพาะพวกนักล่าอย่างแร็ปเตอร์ด้วยแล้วยิ่งเป็นเรื่องอันตราย

                         แต่โอเว่นกลับทำเรื่องอันตรายพวกนี้ตั้งแต่พวกไดโนเสาร์ของเขาฟักออกจากไข่ เขาสลับแพ้กับชนะพวกมันเป็นบางครั้ง บางทีก็เสมอกัน  แน่นอนว่าจากประสบการณ์ที่สามรถเอาชนะพวกมัน เขาไม่ได้ทำเพียงแค่วิ่ง แต่ยังรวมไปถึงการซ่อนตัว,เบี่ยงเบนความสนใจและอยู่ในภูมิประเทศที่พวกมันไม่สามารถเข้าถึงได้อย่างบนต้นไม้

                         โอเว่นไม่แน่ใจว่าเขาวิ่งมาไกลจากพวกบลูมากแค่ไหนแล้ว แต่เขาไม่คิดจะหยุด พวกบลูรู้ดีว่าต้องวิ่งมาให้ทันก่อนที่เขาจะได้ขึ้นต้นไม้และพยายามหาทางกลับไปที่บังกะโลที่พวกเขาอยู่ให้ได้ ไม่เช่นนั้นพวกมันจะแพ้

เขามองสำรวจโดยรอบอย่างระมัดระวัง จากการที่อยู่ด้วยกันมานาน มันทำให้โอเว่นรู้จักนิสัยของสัตว์พวกนี้ดี โดยส่วนตัวเขาคิดว่าพวกมันฉลาดและมีความคิดเหมือนกับมนุษย์...เหมือน แต่ไม่ทั้งหมด เขาก็ชมพวกมันเกินไป พวกมันแค่ฉลาดในแบบของพวกมันเท่านั้นเอง

พื้นที่โดยรอบไม่มีอะไรนอกจากต้นไม้ แต่ที่ไม่น่าไว้วางใจก็คือความเงียบ ไร้เสียงใดๆนอกจากเสียงลมหายใจของเขา...นั้นเป็นสัญญาณว่ามีนักล่าอยู่ใกล้ๆ... ในพื้นที่แถบนี้จะมีนักล่าหน้าไหนอีกถ้าไม่ใช่เหล่าไดโนเสาร์ของเขา

พวกนั้นเล่นตุกติกอีกแล้ว? โอเว่นคิด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดกรณีนี้ขึ้น จะใช้คำว่าเล่นตุกติกก็กะไรอยู่ เพราะเขาเองก็ไม่มั่นใจว่าพวกมันนับจำนวนเลขครบตามที่เขาบอกหรือเปล่า แค่มันนับเลขกับอ่านภาษามนุษย์ได้เขาก็อึ้งปนดีใจแล้ว

เหล่าไดโนเสาร์ของเขาฉลาด และในบางสถานการณ์ พวกมันจะฉลาดแกมโกง โดยเฉพาะในสถานการณ์แบบนี้ พวกมันจำเป็นต้องเหนือกว่าถ้าอยากจะเอาชนะเขา

ตัวอื่นเขาไม่ห่วงเท่าบลูกับโบนส์ ไอ้สองตัวนี้น่ะหัวโจก

โอเว่นไม่รอช้า ทันทีที่รู้สึกถึงความผิดปกตอเขารีบปีนต้นไม้ที่อยู่ตรงหน้า แต่เขาประมาทพวกแร็ปเตอร์มากจนเกินไป

ใครจะรู้ว่าพวกมันจะวิ่งเร็วขนาดนี้กัน?

ปึก!!!ตุบ!!!

ยังไม่ทันได้ปีนต้นไม้หนี แร็ปเตอร์ตัวหนึ่งก็วิ่งมาชนเขาก่อนจะกัดเสื้อของเขาแล้วจับโอเว่นเหวี่ยงลงพื้น พอหันมามองเจ้าแร็ปเตอร์ตรงหน้าก็พบว่าอีกฝ่ายคือเดลต้า

โอเว่นไม่แปลกใจเท่าไรเพราะในบันดาลฝูงแร็ปเตอร์กับอินโดมินัสเร็กซ์สองตัวของเขา เดลต้ามีความว่องไวและความปราดเปรียวสูงกว่าตัวอื่นๆ

“บลูคงส่งนายมาขวางฉันสินะ” โอเว่นเดา ตั้งแต่ที่มีเกมส์การล่านี้และพวกมันเริ่มชนะโอเว่นมากกว่าแพ้หรือเสมอ บลูกับโบนส์มักเป็นแกนนำนการวางแผนเพื่อออกล่าและเอาชนะโอเว่น

การละเล่นนี้อาจมีการเจ็บตัวย่อมเป็นธรรมดา แต่พวกแร็ปเตอร์กับอินโดมินัสเร็กซ์สามารถกะแรงของตัวเองได้ ทำให้มันไม่ได้ทำให้โอเว่นบาดเจ็บอะไรมากมาย

เดลต้าคำราม มันแยกเขี้ยว ทำตัวจริงจังให้สมกับการออกล่า มันพุ่งเข้าใส่โอเว่นซึ่งเขากระโดดออกไปด้านข้างแล้วเริ่มออกวิ่ง เขารู้ว่ามันเป็นวิธีที่โง่มาก เขาวิ่งหนีไปได้ไม่ไกลแน่ แต่แล้วไงล่ะ แค่วิ่งออกมา ถ่วงเวลาหรือมองหาทางดีๆเขาก็จะเจอทางชนะเอง

แผนที่บลูกับโบนส์วางไว้ เดลต้าจะถูกส่งมาถ่วงเวลาและคอยกันไม่ให้โอเว่นหนีขึ้นต้นไม้ได้ ในขณะที่ทีมงาน  อะแฮ่ม สมาชิกฝูงตัวอื่นๆจะตามมาสมทบ คอยไล่ต้อนโอเว่น ถ้าพวกมันอยากจะชนะพวกมันทุกๆตัวต้องตะครุบโอเว่นให้ได้ แน่นอนว่ามันไม่ง่าย

จากประสบการณ์ที่ผ่านมานอกจากเหล่าไดโนเสาร์ของโอเว่นจะพัฒนาแล้วตัวเขาเองก็พัฒนาเช่นกัน เขาเรียนรู้วิธีรับมือพวกมันทุกๆตัว ถ้าเขาอยากรอดจากการล่าในครั้งนี้และชนะเกมส์เขาจำเป็นต้องอาศัยไหวพริบ

ในสถานการณ์ที่ต่างฝ่ายต่างใช้ไหวพริบในการเอาชนะอีกฝ่าย ในเรื่องของจำนวนก็เป็นเรื่องสำคัญเช่นกัน ฝ่ายแร็ปเตอร์มีจำนวนมากกว่าและไหนจะอินดอร์มินัสเร็กซ์สองตัวอีกต่างหาก ถึงจะเสียเปรียบในเรื่องของจำนวน โอเว่นก็มีอย่างอื่นมาทดแทน นั่นคือประสบการณ์ที่มากกว่า

โอเว่นต้องคอยหลบการจู่โจมจากเดลต้า และอาศัยการวิ่งลัดเลาะมาเรื่อยๆ พลังกายและพลังงานของเขากับพวกไดโนเสาร์มันต่างกันเขาจึงต้องระวังให้มาก อีกไม่ไกลก็จะใกล้ถึงสถานที่เป้าหมาย ตามกติกา ถ้าโอเว่นมาถึงบ้านได้ก่อนโดนพวกมันตะครุบ แปลว่าเขาชนะ การล่าก็จะหยุดลง

แต่สถานการณ์มันไม่ง่ายขนาดนั้น อย่างที่เคยกล่าวไป เดลต้าแค่ถ่วงเวลารอทีมงาน อะแฮ่ม รอสมาชิกฝูงตัวอื่นๆจะตามมาสมทบ ในตอนนี้ มีสมาชิกมาสมทบ 2 ตัวคือเอคโค่กับชาร์ลี

โบนส์กับฟรอสหายไปไหน? โอเว่นคิด การที่อินโดมินัสเร็กซ์สองพี่น้องไม่ปรากฎตัวให้เขาเห็นทำโอเว่นรู้สึกระแวงว่าพวกมันอาจจะล่องหนแล้วแอบซุ่มโจมตีเขาระหว่างทางกลับบ้าน

ถ้าโบนส์กับฟรอสน่าระแวงแล้ว บลูน่าระแวงยิ่งกว่า เพราะในบรรดาไดโนเสาร์ของเขาทั้งหมด บลูฉลาดที่สุด เขาไม่รู้ว่าบลูวางแผนอะไรอยู่ การที่ไม่รู้ว่ามันคิดอะไรไม่ใช่เรื่องดีเลย

โอเว่นต้องระมัดระวังทุกๆฝีก้าว เขาจะยอมแพ้ให้พวกมันตะครุบก็ได้ แต่ไม่รู้ทำไมวันนี้สัญชาตญาณของเขาถึงได้บอกให้เขาอย่ายอมแพ้พวกมัน เป็นไปได้ก็คืออย่าให้พวกมันจับได้เลย แต่...

กว่าโอเว่นจะรู้ตัวว่าเขาไม่มีทางชนะหรือหนีรอดไปได้ก็สายไปเสียแล้ว

เขาถูกชนโดยบางสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องเป็นอินโดมินัสเร็กซ์ตัวใดตัวหนึ่งแน่นอน โอเว่นล้มลงกับพื้น เขามึนจากแรงกระแทกสองต่อ ทั้งจากตัวอินโดมินัสเร็กซ์ที่ล่องหนและจากการกระแทกพื้น

โอเว่นนอนนิ่งๆอยู่บนพื้นก่อนที่เขาจะโดนรุมจู่โจมโดยบรรดาไดโนเสาร์ของเขา สภาพโอเว่นในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับสัตว์กินพืชที่กำลังโดนฝูงสัตว์กินเนื้อรุมทึ้ง...ว่าไปนั้น... เขาแค่โดนกระโดดทับและโดนเลียจนทั่วทั้งตัวเปีกชุ่มก็เท่านั้นเอง

ครั้งนี้พวกมันทำงานร่วมกันได้เงียบเชียบจนน่าตกใจ ปกติพวกมันต้องส่งเสียงส่งสัญญาณหากัน รวมกับครั้งนี้พวกมันวางแผนกันมาก่อน โอเว่นสะบัดหัวไล่ความคิดนั้นออกไป มันคงไม่มีทางเป็นอย่างที่เขาคิดหรอก เพราะถ้าเป็นแบบนั้น พวกมันคงจะฉลาดเหมือนมนุษย์แล้วล่ะ

“โอเคๆ ฉันแพ้ ลุกออกไปได้แล้ว” โอเว่นกล่าว เขาพยามดันบรรดาไดโนเสาร์ทั้ง 6 ตัวให้ออกไป พวกมันนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่จะเริ่มลุกออกไปจากโอเว่นทีละตัวๆ บรรยากาศแปลกๆที่พวกมันปล่อยออกมาทำโอเว่นสังหรณ์ใจไม่ดี

อินโดมินัสเร็กซ์ที่เคยล่องหนปรากฏตัวให้เขาเห็น มันคือโบนส์ เจ้าตัวร้ายที่พุ่งเข้าใส่เขา มันไม่ยอมลุกออกจากตัวของโอเว่น โบนส์เลียปาก ดวงตาสีแดงของมันจ้องโอเว่นราวกับเหยื่ออันโอชะ ซึ่งแน่นอนว่าโอเว่นเป็นเหยื่อของมันในตอนนี้

...ได้เวลาของรางวัล...

ไม่ใช่แค่โบนส์ที่กำลังทับตัวโอเว่นอยู่ บลูเองก็เช่นกัน ดวงตาสีฟ้าของบลูจ้องมองโอเว่น แต่ไม่ได้จ้องเหมือนเหยื่ออย่างที่โบนส์จ้อง มันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น

“บลู โบนส์” โอเว่นเรียกเป็นเชิงให้ทั้งสองตัวลุกออกไปจากร่างกายของเขาเสียที แต่ทั้งสองตัวกลับไม่ขยับ พวกมันนิ่ง ก่อนที่โบนส์จะเริ่มเลียใบหน้าของโอเว่น บลูเองก็ไม่น้อยหน้า เพียงแต่จุดที่มันเลียคือซอกคอของโอเว่น “บลูอย่า”

โอเว่นพยายามร้องห้าม แต่แทนที่จะร้องห้ามกลับกลายเป็นร้องครางอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อบลูเลียโดนจุดอ่อนไหวบนซอกคอของเขา โอเว่นยกมือดันร่างของไดโนเสาร์ทั้งสอง พวกมันไม่ขยับ ในทางกลับกันทั้งสองตัวกลับใช้อุ้งมือที่เต็มไปด้วยเกล็ดและกรงเล็บของพวกมันจับข้อมือของโอเว่นไว้คนละข้าง

“อย่า” โอเว่นไม่อาจพูดต่อได้เมื่อโดนโบนส์สอดลิ้นเข้ามาในโพรงปาก โอเว่นเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาพยายามดิ้นหนี มันทำให้เขาพบกับความจริงที่ว่าตัวเขาไม่สามารถขยับได้ โบนส์กับบลูตรึงช่วงบนของโอเว่นไว้ในขณะที่ช่วงล่างถูกชาร์ลีกับฟรอสตรึงไว้กับที่ ฟรอสใช้อุ้งมือของมันจับขาของโอเว่นแยกออกกว้างก่อนจะก้มลงไปใช้ปลายจมูกดุนดันที่เป้ากางเกงของโอเว่น

โบนส์จับหน้าของโอเว่นไว้ บีบกรามไม่ให้เขาได้เม้มปากหรือกัดลิ้นมัน บลูไม่ยอมน้อยหน้า มันแทรกลิ้นเข้าไปในปากของโอเว่นทั้งๆที่ยังมีลิ้นของโบนส์อยู่ข้างใน

โอเว่นหอบหายใจ เขาหายใจไม่ทันเมื่อในปากมีลิ้นของโบนส์กับบลู ลิ้นทั้งสองขยับไปมาอย่างไม่มีใครยอมใคร โอเว่นพยายามขยับลิ้นหนีราวกับเหยื่อที่กำลังหนีสองนักล่า แต่สุดท้าย หนีไปก็ไร้ประโยชน์เขาต้องโดนพวกมันไล่ต้อนจนมุมแล้วสมยอมพวกมันอยู่ดี ลิ้นของโบนส์กับบลูรัดรึงยื้อแย่งลิ้นของโอเว่น ชายหนุ่มแทบเป็นลมหมดสติ

จูบวิปริตจบลงเมื่อโบนส์กับบลูผละออกไป โอเว่นหอบหายใจ รู้สึกอ่อนแรงราวกับเพิ่งผ่านการจมน้ำมา เขาสำลักน้ำลาย ยังไม่ทันได้ตั้งสติทั้งโบนส์,บลู,ฟรอสและชาร์ลีต่างพร้อมใจกันฉีกกระชากเสื้อผ้าของโอเว่นออกจนตอนนี้ตัวเขาไม่เหลืออะไรปกปิดร่างกายแล้ว

“อ๊า!!!อย่า!!!” โอเว่นกรีดร้องเมื่อจุดอ่อนไหวบนร่างกายของเขาโดนสัมผัส บลูเลียตั้งแต่หูลงมาจนถึงลำคอ โบนส์กับเอคโค่ที่เข้ามาสมทบเลียหัวนมคนละข้าง ชาร์ลีกับฟรอสเลียช่วงล่างของโอเว่น โดยเฉพาะฟรอสที่เลียช่องทางด้านหลังของโอเว่น ชายหนุ่มสะดุ้ง เขากรีดร้อง พยายามหุบขาแต่ถูกอุ้งมือของชาร์ลีกับฟรอสขวางเอาไว้

“อ๊ะ...อือ...หยุด” โอเว่นอึดอัดเมื่อฟรอสสอดลิ้นเข้ามาในช่องทางด้านหลังของตน เขาหอบหายใจพยายามดิ้นรนแม้จะเริ่มไม่ไหวแล้ว โบนส์กับบลูพร้อมใจกันสอดลิ้นเข้าไปในปากของโอเว่นอีกรอบ เดลต้าได้โอกาสพุ่งเข้ามางับหน้าอกของโอเว่นจนเกิดรอย ตัวอื่นๆที่เห็นดังนั้นจึงเริ่มทำตาม โบนส์กับบลูผละมากัดลาดไหล่โอเว่นแล้วกลับไปจูบต่อ เอคโค่กับเดลต้าดูดดึงหน้าอกของโอเว่น พร้อมทั้งทำรอยไปด้วย ชาร์ลีเลียแก่นกลางของโอเว่นสลับกับกัดเนื้อตรงขาอ่อน ฟรอสยังคงขยับลิ้นในช่องทางของโอเว่น ลิ้นยาวกวาดไปทั่วช่องทางคับแน่น มันขยับเข้าออก ใช้น้ำลายเป็นตัวหล่อลื่นช่องทางเพื่อให้ง่ายต่อกิจกรรมต่อไป

“อ๊ะ” โอเว่นสะดุ้งเมื่อลิ้นของฟรอสโดนจุดกระสัน ชายหนุ่มน้ำตาไหล ทั้งอึดอัดและที่ไม่อยากยอมรับที่สุดคือเขารู้สึกดี...แบบนี้แย่แน่ๆ...มันไม่ปกติ มันไม่ถูกต้อง โอเว่นคิด เขาพยายามขัดขืนจนนาทีสุดท้าย ทั้งๆที่ตัวเขารู้ดีแก่ใจว่าเขาไม่มีทางหลุดออกไปจากนักล่าก่อนประวัติศาสตร์พวกนี้ได้

“อ๊า!!อย่า...ตรงนั้น...อืม...ไม่ได้” โอเว่นหายใจแทบไม่ทัน เขากรีดร้องในลำคอเมื่อลิ้นของฟรอสกระแทกจุดกระสันของเขาพร้อมกับชาร์ลีที่ใช้ลิ้นรูดรึงแก่นกายของเขา

พวกมันส่งเสียงร้องกันระงมคล้ายชอบใจเสียงร้องของโอเว่น เอคโค่ผละออกจากอกของโอเว่น มันเลื่อนตัวลงไปช่วงล่างของเขา แล้วใช้ลิ้นของมันเล่นส่วนบนแก่นกายของชายหนุ่ม

“อ๊า...อย่า” โอเว่นครางกระเส่าทำเอาโบนส์กับบลูทนไม่ไหว พวกมันส่งเสียงสั่งการบางอย่าง ทั้งสี่ตัวผละออกจากหน้าที่ของตน พวกมันถอยห่างออกไป โอเว่นมึนงงว่าเกิดอะไรขึ้น

ในขณะที่กำลังมึนงง ชายหนุ่มก็ถูกอินโดมินัสเร็กซ์จับอุ้มขึ้นมานอนบนตัวมัน โบนส์เอนตัวลงนอนบนพื้นโดยมีโอเว่นนอนทับอยู่บนตัว อุ้งมือของมันจับที่ก้นของโอเว่น แก่นกายของมันโผล่ออกมาจากกระเปาะ มันขยับถูไถแก่นกายกับช่องทางของชายหนุ่ม

โอเว่นหน้าซีดเมื่อรู้สึกถึงแท่งเนื้ออุ่นร้อนที่ถูไถอยู่ด้านล่าง ลมหายใจอุ่นร้อนรดใบหน้าของเขา โบนส์จ้องเขาด้วยแววตาหิวกระหาย มันแลบลิ้นเลียหน้าของเขา โอเว่นส่ายหน้า หวังว่ามันจะไม่ทำอย่างที่เขาคิด

บลูเดินเข้ามาทาบทับด้านหลังโอเว่น มันเลียหูชายหนุ่ม มันทาบแก่นกายที่โผล่ออกมาจากระเปาะของมันไปบนสะโพกของโอเว่น ชายหนุ่มตัวสั่น เขาส่ายหน้า

“อย่าทำ...” โบนส์กับบลูไม่ตอบ พวกมันหยุดนิ่ง โอเว่นเกือบจะยิ้มด้วยความยินดีที่พวกมันหยุด แต่... “อ๊า!!!!!!!!”

เขากลับต้องกรีดร้องเมื่อแก่นกายขนาดใหญ่สองอันสอดเข้ามาในช่องทางของเขารวดเดียวสุดด้าม เขาได้กลิ่นคาวเลือด เขาพยายามจะดิ้นหนีแต่ก็ติดกรงเล็บของพวกมันที่จับเขาตรึงไว้

โบนส์กับบลูคำรามอย่างสุขสม ในขณะที่เอคโค่,ฟรอส,ชาร์ลีและเดลต้าได้แต่คำรามด้วยความอึดอัด พวกมันต้องรอตามลำดับขั้นในฝูง บลูใช้อุ้งมือของมันจับหน้าอกของโอเว่นออกแรงบีบนวดโดยหารู้ไม่ว่ากรงเล็บของมันสร้างบาดแผลให้ชายหนุ่ม โบนส์จับก้นของโอเว่นมันบีบลงไปเต็มแรงจนกรงเล็บฝังลงไปในเนื้อ

...เขากำลังจะตาย... โอเว่นคิด เขาได้กลิ่นเลือดรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ท่อนเอ็นร้อนที่อยู่ในร่างกายของเขาแทบจะทำเขาเสียสติ โอเว่นหอบหายใจ เขาถูกโบนส์จู่โจมอีกครั้ง มันจูบเขา สอดลิ้นอุ่นร้อนเข้ามาในโพรงปากของเขา กวาดต้อนรัดรึงลิ้นที่มีขนาดเล็กกว่าอย่างนักล่าเอาแต่ใจ ในขณะที่บลูโลมเลียแผ่นหลังของชายหนุ่ม พวกมันยังไม่ขยับ

โอเว่นครางอย่างเจ็บปวด สุดท้ายพวกมันก็เป็นฝ่ายทนไม่ไหว โบนส์กับบลูกระแทกแก่นกายเข้าไปในตัวของโอเว่น ชายหนุ่มสะดุ้ง เขาจุกเกินกว่าจะส่งเสียงอะไรออกไปได้ พวกมันขยับตัวกระแทกกระทั้นเขาอย่างป่าเถื่อน เสียงหอบหายดังดังขึ้นข้างหูพร้อมกับเรียวลิ้นที่เลียลงมา โอเว่นเอียงหลบแต่มันกลับเปิดโอกาสให้บลูได้เลียซอกคอของโอเว่นแทน

โบนส์กับบลูคำรามยามช่องทางของโอเว่นตอดรัดพวกมัน มันอุ่นนุ่มกว่าที่จินตนาการไว้ ยิ่งเข้ามาพร้อมกันสองอันมันยิ่งคับแน่น พวกมันพยายามกระแทกจุดกระสันของโอเว่นเพื่อทำให้อีกฝ่ายได้มีความสุขร่วมไปกับพวกมัน

โชคดีสำหรับพวกมัน แต่เป็นโชคร้ายสำหรับโอเว่น พวกมันทำสำเร็จ พวกมันเจอจุดกระสันของโอเว่นและโจมตีจุดนั้นรัวๆ บลูกัดสร้างรอยไว้ที่หลังคอของโอเว่นส่วนโบนส์กัดสร้างรอยไว้ที่ซอกคอด้านข้างของชายหนุ่ม

โอเว่นไม่อยากยอมรับ แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับรู้สึกดี มันรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...เกิดอะไรขึ้นกับเขา?... โอเว่นไม่รู้ สมองของเขาขาวโพลน โอเว่นกุมหน้าของโบนส์ มันงงว่าชายหนุ่มจะทำอะไรก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อโอเว่นสอดลิ้นเข้ามาในปากของมัน ชายหนุ่มชายลิ้นของตนตวัดลิ้นยาวของโบนส์เข้าปากก่อนจะดูดดึงลิ้นของอีกฝ่าย โบนส์คำรามอย่างชอบใจ มันสอดลิ้นเข้าในลึกกว่าเดิมตวัดลิ้นรัดรึงอย่างไม่ยอมแพ้ มันอยากเป็นฝ่ายคุม แต่เชื่อเถอะ มันแพ้ตั้งแต่โอเว่นดูดลิ้นมันแล้ว

“อ๊า...อืม...อือ” โอเว่นครางก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นรดหน้าท้องของโบนส์เมื่อแก่นกายทั้งสองกระแทกโดนจุดกระสันภายใน เขาหอบหายใจก่อนจะรู้สึกแสบที่ลาดไหล่เมื่อนโดนบลูกัด

บลูเรียกร้องความสนใจจากโอเว่น มันอยากให้โอเว่นจูบมันบ้าง มันทำสำเร็จ โอเว่นหันหน้ามาทางมัน บลูจ้องโอเว่นตาแป๋ว เขาพอจะเดาได้ว่ามันต้องการอะไร ชายหนุ่มเอื้อมมือไปดึงหัวของมันเข้ามาใกล้ๆเขา โอเว่นขบเม้มริมฝีปากของบลูก่อนจะใช้ลิ่นเลียริมฝีปากของมัน บลูแลบลิ้นออกมา โอเว่นตวัดลิ้นของมันเข้าปากของตนแล้วเริ่มดูดดึงลิ้นของบลู

แร็ปเตอร์สีน้ำเงินสะท้าน หัวใจเต้นแรง หางกระดิกอย่างช่วยไม่ได้ มันปล่อยให้โอเว่นทำตามใจชอบในขณะที่มันกับโบนส์แข่งกันกระแทกกระทั้นช่องทางของโอเว่น...ที่จริงตอนนี้มีแค่มัน... บลูเหลือบตามองโบนส์ เห็นมันมีแววตาเหม่อลอย...ฟินกับจูบขนาดนั้นเลยรึ?... มันคิด ...ใช่มันเองก็เริ่มจะมีอาการไม่ต่างจากโบนส์แล้ว...

ประสบการณ์แบบแอบดูจากโทรทัศน์ มีหรือจะสู้ประสบการณ์จริงได้ บลูกับโบนส์แพ้จูบของโอเว่น แต่ก็ใช่ว่าพวกมันจะยอมง่ายๆ พวกมันระบายโดยการเพิ่มจังหวะและแรงกระแทกใส่ช่องทางของโอเว่น ชายหนุ่มครางรับแรงกระแทกจากพวกมัน พวกมันพึงพอใจ ช่องทางอุ่นร้อนตอดรัดแท่งร้อนทั้งสอง โบนส์กับบลูคำรามอย่างสัตว์ได้รับบาดเจ็บก่อนจะฉีดน้ำเชื้อสีขาวขุ่นเข้ามาในร่างกายของโอเว่น

ทั้งสามหอบหายใจ โอเว่นหมดแรง ร่างกายอ่อนเพลีย เหนื่อยทั้งกายและใจ แต่มันยังไม่จบ ในเมื่อยังไม่ครบทั้งฝูง เขาคงยังไม่ได้พักง่ายๆ

“บ้าจริง” โอเว่นสบถเมื่อแท่งเนื้อทั้งสองถูกถอนออกจากช่องทางของตน น้ำเชื้ออุ่นร้อนไหลทะลักออกมาเปื้อนต้นขา ไม่ทันได้พักหายใจดีร่างกายของเขาก็ถูกจับให้หันไปเผชิญหน้ากับชาร์ลี มันแลบลิ้นเลียใบหน้าของเขา ฟรอสเข้ามาหาโอเว่นทางด้านหลัง “เดี๋ยว”

พวกมันไม่ฟังคำพูดของชายหนุ่ม ชาร์ลีกับฟรอสกระแทกแท่งร้อนของพวกมันเข้ามาในช่องทางของโอเว่นทันที ชายหนุ่มร่างกายสั่นระริก ชายหนุ่มหอบหายใจ

“ขอพักก่อนไม่ได้หรือไง” โอเว่นกัดฟัน ฟรอสเลียหูของเขาในขณะที่ชาร์ลีเลียลำคอของเขา พวกมันกระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างรุนแรงจากความอดกลั้น การต้องทนเห็นบลูกับโบนส์ได้ผสมพันธุ์กับโอเว่นก่อนมันทรมานนะ สงสารพวกมันหน่อยเถอะ

ชาร์ลีกับฟรอสพยายามรีบเสร็จให้เร็ว เพราะพวกมันโดนเอคโค่กับเดลต้าจ้องเขม็ง ไม่ต้องพูดถึงบลูกับโบนส์ที่รอต่อรอบสอง แต่เมื่อเทียบกับบลูและโบนส์ ชาร์ลีกับฟรอสค่อนข้างอ่อนโยนกับโอเว่น พวกมันส่งเสียงครางเหมือนเวลาพวกมันอ้อนโอเว่น ลิ้นยาวแลบเลียไปทั่วทั้งร่างกายของชายหนุ่มเท่าที่พวกมันจะทำได้ จุดไหนที่ทำให้โอเว่นส่งเสียงครางออกมาพวกมันจะลงลิ้นหนักๆเป็นพิเศษ

ฟรอสตวัดลิ้นมาที่แก้มของโอเว่น กดปลายลิ้นลงไปบนริมฝีปากของชายหนุ่ม เป็นการขอ โอเว่นตอบรับคำขอของฟรอส เขาขบเม้มเรียวลิ้นของฟรอสก่อนจะยอมให้มันสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปาก ชาร์ลีเล็มเลียหยาดน้ำใต้ค้างของโอเว่น เมื่อฟรอสผละลิ้นออกไปชาร์ลีจึงสอดลิ้นเข้าไปแทน

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลที่ประสบการณ์น้อยหรือโดนจ้องกดดัน ชาร์ลีกับฟรอสจึงถึงจุดสุดยอดได้เร็วกว่าบลูและโบนส์ พวกมันผละออกไปอย่างเสียงดายโดยที่โอเว่นยังไม่ได้ถึงจุดสุดยอดเลย ทำให้ในรอบต่อไปที่เอคโค่กับเดลต้ากระแทกเข้ามาในตัวของเขา มันทำให้ชายหนุ่มปลดปล่อยน้ำเชื้อตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกมันกระแทกเข้ามา

เวลาดำเนินไปนานเท่าไรโอเว่นไม่รู้ เขาถูกพวกมันผสมพันธุ์กี่ครั้งเขาก็ไม่อยากจะนับ โอเว่นไม่อยากคิดอะไร ยิ่งคิดมันยิ่งทำให้เขาเจ็บ โอเว่นหลับตา เขาได้แต่หวังว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝัน พรุ่งนี้เช้า เขาจะตื่นขึ้นมาบนเตียงนอน พบว่าทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นเขาแค่คิดมากไปเองหรือเขากินเหล้าเมา หรืออะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ความจริง

โอเว่นเป็นมนุษย์ และมนุษย์ปกติยอมรับเรื่องแบบนี้ได้ยากมาก ถ้าเขาตื่นขึ้นมาในวันถัดไปแล้วพบว่าทั้งหมดมันคือเรื่องจริง ตัวเขาจะทำเช่นไร? โอเว่นไม่อาจหาคำตอบได้ในตอนนี้

“โอเว่น” บลูส่งเสียงเรียก โอเว่นสลบไปแล้ว พวกมันมองหน้ากัน

“เขาตายรึยัง?” เดลต้าถามอย่างกังวลแล้วก็โดนเอคโค่สะบัดหางตบหัวไปที

“ปากเสีย!!” เอคโค่คำราม

“เขาแค่เหนื่อย” ฟรอสดมกลิ่นโอเว่น ทั่วทั้งร่างกายของชายหนุ่มเต็มไปด้วยกลิ่นของพวกมัน ฟรอสยิ้ม พึงพอใจกับผลงาน โบนส์แสยะยิ้ม มันก้มหน้าลงไปเลียใบหน้าโอเว่น

“น่าเสียดาย” โบนส์พึมพำ “แต่ช่วยไม่ได้”

“กลับบ้านได้แล้ว” บลูเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า มันมืดมานานแล้ว และจากสัญชาตญาณ นี่ใกล้จะเช้าแล้ว “พรุ่งนี้โอเว่นคงไม่สบายแน่”

“นายรู้ได้ไง?” ชาร์ลีถามในขณะที่โบนส์อุ้มโอเว่นแนบอกด้วยอุ้งมือของมัน

“เดาเอา” บลูยักไหล่ มันเริ่มทำตามหน้าหัวหน้าฝูง โดยการนำทางทุกๆตัวกลับบ้าน “ได้ดูแลเมียหลังจากนี้ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดี”

TBC.

+++++++++++++++++++

แด่เหล่านักอท่านที่รอมานาน